Windows Vista: Upgrade?

Geschreven op Tuesday, March 20th, 2007 om 17:30

Vandaag uiteindelijk toch maar Windows Vista aangeschaft: de Ultimate editie, voorzien van alle toeters en bellen. Als Apple boy had ik Vista natuurlijk het liefst zo snel mogelijk geïnstalleerd op mijn Mac (via het buitengewoon fantastische Parallels Desktop), ware het niet dat ik nog geen Intel Mac bezit en mezelf uit de nood help met een oude PC die hier onder tafel braafjes tegen mijn trouwe G5 aanleunt. Met Synergy bestuur ik beide computers (en beide schermen) met eenzelfde toetsenbord en muis. Heel cool (zelfs cut ‘n paste doet het!).

Ik bezit een officiële Windows XP Pro licentie, drie om precies te zijn. Een upgrade-versie van Vista (een slordige 250 euro goedkoper dan de full!) zou dus moeten volstaan. Dacht ik. Helaas blijkt Vista tijdens de installatie — in tegenstelling tot al zijn voorgangers — geen oude Windows CD te aanvaarden als rechtvaardiging voor een upgrade. Je kan enkel upgraden vanaf een bestaande én werkende XP installatie. Een clean install wordt zo onmogelijk gemaakt. Microsoft wil dat je eerst XP nog eens installeert en daarna pas Vista…

Het is een regelrechte schande. Een mens wil het spel dan eerlijk spelen door software te kopen, en krijgt daarvoor als dank een rondje pesten voorgeschoteld.

Gelukkig bestaat er een (vrij omslachtige) omweg. Je moet Vista bizar genoeg door zichzelf laten upgraden. Twee keer installeren met andere woorden. Anderhalf uur. Maal 8 computers. Bedankt Mr. Ballmer. Besteed mijn centjes goed.

Curb Your Enthusiasm

Geschreven op Sunday, March 18th, 2007 om 15:03

Nu we gezegend zijn door de afwezigheid van een TV-aansluiting in ons nieuwe huis, durven we vaker een filmpje of een serie bekijken op de computer. Eén van die series waar ik enorm van geniet is Curb Your Enthusiasm, een semi-autobiografische sitcom over de dagdagelijkse beslommeringen en frustraties uit het leven van ex-Seinfeld auteur en (sindsdien) schandalig rijke Larry David.

Het unieke aan Curb is dat David zijn werkelijke sociale omgeving gebruikt als setting voor een fictieve verhaallijn. Zijn vrienden en kennissen in de sitcom zijn ook zijn vrienden in de echte wereld, net als zijn werkgevers (de networks), zijn financiële situatie, zijn hobbies, etc… Het werkelijkheidsgehalte wordt nog eens benadrukt door de typische reportage-achtige filmstijl (uit de losse hand met eenvoudige camera’s), al keek je naar Man Bijt Hond.

Het thema van de serie is zeer rechtlijnig, net als het effect dat het teweeg brengt bij de kijker. Op het einde van elke aflevering is David de pineut, soms terecht maar al even vaak onterecht. Het heeft soms wat weg van een intelligente versie van Moeders Mooiste of Guust Flater. Hij laat daarbij telkens zo een spoor van sociale vernieling achter dat je al schaterlachend wegduikt van het scherm, al dan niet met plaatsvervangende schaamte. Het plezante is dat David het zich zelden aan het hart laat komen. Hij is zachtaardig, wordt zelden aggressief (in tegenstelling tot anderen) en vermijdt koste wat het kost geweld. Anderzijds is hij een vreselijk ambetante vent. Hij kan een mens de kast opjagen door hem of haar het vuur aan de schenen te leggen met lastige of impertinente vragen over gewoontes of sociale verplichtingen die niemand ooit publiekelijk in vraag zou durven stellen. Hij doet dat wél en dat is prachtig. Larry David is een echte anti-held. Mijn held!

Na een Golden Globe voor beste televisiekomedie en twintig Emmy Awards is het succes van de serie niet meer te houden. Ik vermoed dat we Curb binnen afzienbare tijd ook op de Europese zenders voorgeschoteld zullen krijgen.

VTT Slag van Gavere

Geschreven op Sunday, March 18th, 2007 om 14:01

Vandaag heb ik voor het eerst in mijn leven meegedaan aan een georganiseerde off road fietstocht, de geroemde VTT Slag van Gavere door de kouters en de bossen in en rond het oostvlaamse scheldedorp. De mountainbike die ik vorig jaar heb aangeschaft, had tot op vandaag slechts grijze betonstroken gezien, ondanks mijn ambiteuze voornemens destijds.

De Slag van Gavere bestaat in vier smaken, respectievelijk als een traject van 30, 45, 55 of 75km. Voor iemand die nog nooit langer dan 30 minuten op een zadel heeft doorgebracht, leek zelfs die eerste al een hele onderneming. Overmoedig ben ik toch maar gestart aan de ronde van 45km, solo. Ik was overigens de voorlaatste deelnemer dit jaar! Gaandeweg bleek de afstand nogal mee te vallen en drie en en half uur later had ik er zelfs de volledige 55km opzitten, tien kilometer meer dan voorzien. Ik was behoorlijk trots.

De regen had vandaag vrij spel gekregen in het zwaar gehavende parcours wat voor enkele spectaculair modderige passages zorgde. Eenmaal ben ik gevallen aan de boomgaard van Goemaere. De profielen van mijn banden zaten zo vol met modder dat ik geen vat meer had op de boshelling waar ik net iets té snel van naar beneden scheurde. Heel ruig allemaal.

Terug thuis in Welden, extreem vuil maar zeer content.

Bergen Magazine

Geschreven op Thursday, March 8th, 2007 om 18:33

Laatst ontdekte ik een intrigerend proefnummer van Bergen Magazine in Atlas Zanzibar in de Kortrijksesteenweg in Gent. Thuis heb ik me meteen geabonneerd via de website (€ 15,95 voor 4 nummers).

Het eerste nummer ligt intussen voor me; op de site kan je een korte inhoud bekijken. De redactie besteedt veel aandacht aan de keuze van het fotomateriaal en ook de layout mag er best wezen. Ton Joosten, persoonlijke held en ultieme Pyreneeënkenner, doet onder andere een duit in het zakje met een kort artikel over Lescun — het “mooiste dorp van de Pyreneeën” — tijdens de winter.

Bergen Magazine gaat over natuur, beleving en cultuur. Het is het eerste onafhankelijke tijdschrift in het Nederlandse taalgebied dat de lezer precies biedt wat hij zoekt: inspirerende reportages, prachtige foto’s, meeslepende verhalen, expertise, verrassende invalshoeken, feitelijke informatie en respect voor de schoonheid van de bergnatuur en -cultuur. Dit alles viermaal per jaar, 68 pagina’s dik en mooi vormgegeven op hoogwaardig drukwerk.

Een magazine voor mensen die ’s nachts dromen van witte reuzen. Aanrader!