Bleedy Christmas

Geschreven op Thursday, December 26th, 2002 om 15:51

Het was een Kerst met ballen: stoere wijnen, magistrale muziek en ronkende tafelwoorden. De korte heldere perioden die daarop volgden, waren net voldoende om een nieuwe stropdas te knopen en me naar de volgende feestdis te begeven. Omdat ik u bijgevolg mijn kerstwensen schuldig moest blijven, geef ik u meteen een voorschot op een vrolijk paasfeest.

De autostrades zijn te breed en er zijn te weinig files. Ik heb het gevoel dat ik de enige ben die moet werken tijdens deze heilige dagen. Uit protest heb ik het vandaag rustig aan gedaan: met de manual op de schoot een programmaatje leren.

Het Gentse Enfocus maakt mooie software (en dat erkennen intussen velen over de hele wereld). Ik vraag me nu al af hoe ik het ooit zonder PitStop Professional heb gedaan. Frederik is vandaag één illusie armer: pdf is geen ‘standaard’. Een mens houdt het niet voor mogelijk hoeveel soorten pdf je van één document kan maken. Elk programma gooit schijnbaar wat op een hoopje en plaatst er ’.pdf’ achter. Zelfs pdf’s uit dezelfde stal (Adobe) ruiken verschillend. Met PitStop vallen de rotte appels door de mand. Deze manier van werken plaatst grote vraagtekens bij het principe van ‘open standaarden’. Als elke softwarefabrikant zijn eigen tweaks en twitches opdringt, valt het sprookje snel in duigen. PitStop is een prachtig programma, maar het zou niet mogen bestaan.

Concreet: probeer eens een document met bleed correct te distillen uit zowel Quark als Indesign. Het is mij voor het A5 boekje van De Vleermuis nog niet gelukt. Aan de linkerpagina is een linkerbleed nodig, maar dan weer niet aan de rechterpagina. Kan mij iemand de weg verlichten? Ik vrees dat het antwoord impositie-plugs zullen zijn. Morgen zoek ik verder naar de oplossing.

Rush hour

Geschreven op Friday, December 6th, 2002 om 7:50

Zo, deze ochtend in één soepele beweging de pdf’s gemaakt van de cijfers van Artwork Systems, 20 badges opgemaakt voor de persvoorstelling en 20 bundels van het jaarrapport afgedrukt. Nog de cijfers op de site geplaatst voor de nieuwsgarende beleggers en even later stond de meute journalisten van onder andere de FET en L’Echo aan de deur om hun exemplaar in te kijken. Hehe … (d.i. “hehe” zoals in “gelukkig is er zoiets als deo en kan ik goed tegen een halve week weinig slaap”). De daaropvolgende slideshow-presentatie ging wel de mist in, maar daar zit ik — voor één keer — voor niets tussen.

Ik ben de laatste dagen zowat van de wereld afgesloten geweest en heb daarom weinig nieuws te vertellen. Gisteren wel nog het eerste deel van de vierdelige serie ‘Sahara’ van globetrotter Michael Palin gezien. Fascinerend!