Firefeest!

Tuesday, November 9th, 2004 | Tags: nerdisme

Een grote dag! Alle weblogs van de planeet staan er vol van: Firefox 1.0 is een feit.

Ter info: 46% van de lezers van deze weblog gebruikt nog steeds Internet Explorer. Daar bestaan twee mogelijke oorzaken voor: of ze weten niet wat een ‘browser’ is, of ze denken nog steeds dat Internet Explorer beter is. Begrijpelijk in het eerste geval, schandelijk verkeerd in het tweede.

PS: Mac gebruikers met een 64-bit G5-machine halen beter deze speciale build af van Firefox 1.0. De snelheidswinst is opmerkelijk: zelfs Safari moet onderdoen. Op een echte Mac OS X touch-and-feel Firefox is het helaas nog wachten tot versie 1.1 ergens in het late voorjaar van 2005.

PDF’s maken voor druk

Friday, October 29th, 2004 | Tags: nerdisme

Oude rotten uit de grafische wereld (lees: QuarkXPress aanhangers) halen vaak hun neus op voor Adobe Indesign, zogezegd wegens de “onbetrouwbare output”. Onzin! Sinds de komst van Indesign beschikken ontwerpers over een schat aan nieuwe creatieve mogelijkheden. Denk maar aan transparanties, schaduwen en glows, het importeren van uitgesneden Photoshop afbeeldingen met zachte maskers, enz… Er was echter wel een keerzijde aan de medaille: samen met al dat moois staken een hoop nieuwe problemen de kop op in de PDF bestanden die drukkers uiteindelijk in handen kregen. Immers, hoe meer mogelijkheden, des te groter de kans op fouten. Maar dat mag geen reden zijn om ze niet te gebruiken!

Het komt er op neer dat je moet weten waar je mee bezig bent. Dat was bij mij twee jaar geleden niet het geval toen ik mijn eerste advertenties aanleverde bij een aantal vakbladen. Het schaamrood strekte zich uit van mijn wangen tot mijn navel toen ik het gedrukte resultaat zag.

Gelukkig leert een mens bij en ik kan intussen zeggen dat ik mijn werktuigen nu veeleer beheers dan zij mij (let op de nuanacering). Het lijkt me daarom interessant om mijn werkwijze eens uit de doeken te doen voor het maken van een drukklaar PDF bestand van een standaard advertentie in vier kleuren.

In Indesign zijn twee zaken van cruciaal belang bij de export naar PDF: de PDF Export Preset en de Transparency Flattener Preset die je gebruikt. Deze ‘presets’ zijn een verzameling van allerlei instellingen die de kwaliteit van je PDF bepalen. Het zou niet alleen veel werk zijn om al deze aparte instellingen te overlopen, het is bovendien onnodig. Een aantal beproefde presets kan je immers gewoon downloaden van het internet.

Op de Belgische website CertifiedPDF.NET stellen verschillende organisaties en uitgeverijen hun drukvereisten ter beschikking voor hun klanten en leden. De site werd voornamelijk in het leven geroepen voor het verspreiden van PitStop profielen (daarover later meer), maar je vindt er ook settings voor Indesign, Acrobat en QuarkXPress. Voor deze toepassing (advertentie) ga ik af op de specificaties voor Certified PDF voor Advertenties in Magazines (een standaard in Nederland, vastgesteld door de Ghent PDF Workgroup). Ik heb de bestanden die nodig zijn voor deze handleiding voor jullie comfort reeds gebundeld (zip, 1,7Mb).

Het eerste wat moet gebeuren is de presets importeren in Indesign. Ga naar File - PDF Export Presets - Define. Kies in het kadertje voor ‘Load’ om de nieuwe preset te laden: [MagazineAds_1v2] vervoegt nu het lijstje. In mijn zip-bestand zit nog een tweede PDF Export Preset voor advertenties zonder bleed. Als je weet wat dit betekent, kan je die eventueel ook laden. Nu laden we de Transparency Flattener Preset: dat doe je via het Edit-menu. Zelfde scenario: kies ‘Load’ en [MagazineAds_1v2] verschijnt in het kadertje. Deze preset is een bescheiden, maar desalniettemin belangrijke variatie op de standaard [High Resolution] versie van Indesign.

That’s it! Exporteer vanaf nu je Indesign kunstwerkjes (advertentie, affiche, flyer,…) naar PDF met de nieuwe PDF Export Preset (via File - Export). De kans is groot dat je op deze manier veel valkuilen zal omzeilen. Maar 100% garantie is er natuurlijk nooit… of toch?

Wie serieus bezig is met prepress, kan de aanschaf overwegen van Enfocus PitStop of het beperktere Instant PDF. Met deze plugins voor Adobe Acrobat kan je een PDF bestand van kop tot teen doorlichten op zoek naar fouten en onregelmatigheden. In bepaalde gevallen gaat de software zelfs je PDF corrigeren (vb. tekst in overdruk of knockout plaatsen, Pantone kleuren converteren, JPEG compressie vervangen…). Eenmaal je PDF voldoet aan een bepaalde vastgelegde norm — een PitStop Profile — krijgt je bestand de stempel “Certified PDF” mee. Zo weten zowel jij als de drukker dat je bestand 100% ok is. Dat is een niet te onderschatten luxe, zeker als er veel geld mee gemoeid is.

Ik controleer mijn advertenties nu altijd met PitStop voor ik ze uitstuur. Meer en meer uitgevers dwingen tegenwoordig hun klanten zelfs om uitsluitend nog Certified PDF’s aan te leveren. Met een prijskaartje van 600 euro is PitStop wellicht niet voor de gewone particulier weggelegd, maar niets houdt je tegen om eens te stoeien met de gratis probeerversie die je kan downloaden op de website van Enfocus.

Emulatie in het kwadraat

Thursday, September 16th, 2004 | Tags: nerdisme

“It means that the proprietary locks that suppliers have had on users would be shattered, and the whole economics of the computer industry could change.”

Windows op Solaris, OS X op Windows, Linux op Windows op Mac op Solaris… Een universele emulator, die alle applicaties vanop eender welk platform draait aan 80% van de native snelheid. Eerst zien, dan geloven. Maar als het waar is, dan wil ik er NU mee spelen!

Switchen is niet gemakkelijk

Sunday, April 4th, 2004 | Tags: nerdisme

Het is in volstrekte (blog)stilte verlopen, maar hier ten huize Vandaele heeft zich niettemin een kleine aardverschuiving voorgedaan. Ondergetekende is namelijk (voorgoed) op de Apple boot overgestapt, en dit na 10 jaar Microsoft besturingssystemen (sinds mijn eerste Intel 486 DX/2 met 8MB RAM toen ik 15 was).

Ik heb tijdens die tien jaar Mac’s grondig gehaat. Ik hoopte dat die marginale zonderlingen zo snel mogelijk hun failliet zouden aankondigen zodat de hele IT-wereld weer één zou worden. Maar sinds de komst van OS X drie jaar geleden, en vooral onder invloed van mijn eerste werkervaring bij een grafisch software bedrijf (waar Apple sowieso dé standaard is), is mijn houding totaal veranderd. OS X is zonder twijfel het meest geavanceerde en gebruiksvriendelijkste besturingssysteem voor de thuisgebruiker dat ooit heeft bestaan (in tegenstelling tot de vorige generatie Apple OS’en!).

Toen de wereld vorig jaar de eerste beelden te zien kreeg van de bliksemsnelle, stalen Powermac G5, was ik op slag verliefd. Een switch kon niet veraf meer zijn. Acht maand later staat hij hier, een Dual 1.8, in al zijn glorie, zomaar, doodgewoon aan mijn zijde. De oude — nouja — Windows PC heb ik een maand geleden zonder pardon aan de deur gezet. Echt geswitched dus!

En hoe is die Windows-Exodus dan verlopen? Niet over een leien dakje, dat kan ik je nu al vertellen. Apple promoot het switchproces misschien als zijnde doodeenvoudig, maar dat is het bijlange niet…

1. Piep, zei de Mac

In de eerste plaats had ik last van een vervelend hardware probleem. Mijn splinternieuwe Powermac bracht een irritant elektronisch gepiep en getsjirp voort, telkens als er iets op het scherm bewoog. Dat is op zich niet zo erg, maar het werkt na een tijd wel verschrikkelijk op de zenuwen. Toen ik op skivakantie vertrok, maakte ik van de gelegenheid gebruik om de machine aan Apple Care toe te vertrouwen. Nu, drie weken later, heb ik hem nog maar net terug. De voeding is vervangen, vertelden ze me. Maar het gepiep, dat is er nog steeds… Ik heb er daarom zelf maar iets op gevonden. De Mac staat nu onder mijn bureau in plaats van er bovenop. Een wereld van verschil! Wel jammer, want zo’n mooie computer had ik toch liever dichter bij mij gehad. Ach… Voor het overige is een Powermac G5 opvallend stil, muisstil zelfs (mijn scherm maakt nu meer lawaai!). Bijzonder aangenaam, zeker hier in de living.

2. Bont en blauw

Mijn tweede probleem was heel wat ernstiger. De OS X interface zag er belabberd uit na een verse installatie van Panther. Iconen leken fluo-paars uit te slaan en beeldbestanden werden helemaal verkeerd weergegeven, zowel in de Finder als in Photoshop. Ik dacht dat lange nachten formatteren en installeren voorgoed tot het verleden behoorden met de komst van mijn eerste Mac. Mooi niet! Gelukkig heb ik zelf een oplossing gevonden. Noch de fora bij Apple, noch IT-pro, noch Macfixit zijn daar overigens in geslaagd, terwijl je dat toch zou verwachten. De computer is namelijk zo goed al onbruikbaar voor grafisch werk met dit kleurenprobleem. Ik heb uit frustratie het voorval in het lang en het breed uit de doeken gedaan op een aparte webpagina. Ik hoop dat het andere mensen van dienst kan zijn. Er komen in ieder geval al heel wat bezoekers via Google op de pagina terecht.

3. Email en bookmarks

Dan was er het mailprobleem. Volgens Apple schakel je van PC in een wip over op een Mac voor je mailverkeer. Wat ze er niet bij vertellen is dat je van nul moet beginnen, want geen enkele van de bekende Mac mail clients die ik ken, kon mijn Outlook Express bestanden importeren. Via een lange zoektocht op Google kwam ik bij een klein commando-tooltje voor Windows terecht, DbxConv, dat de archiefbestanden van Outlook kon omzetten naar het universele mbox-formaat. Deze kon ik dan uiteindelijk wel eenvoudig inlezen in Entourage (van Microsoft overigens!). Dergelijke basis switch-functionaliteiten zou je toch moeten kunnen verwachten. Idem voor je internet-favorieten. Safari, de browser voor OS X, biedt geen enkele mogelijkheid om je gexporteerde favorieten uit Explorer of Firefox in te lezen. Het is te zeggen, die mogelijkheid bestaat wel, maar de menu-opdrachten daarvoor kan je slechts met een freeware-tooltje activeren. Waarom, vraag ik me dan af? Ik kan me inbeelden dat sommige mensen zonder deze mogelijkheden, wat meer support van Apple verwachten.

4. Win/Mac Printer sharing

Volgend switch-probleem. We gebruiken hier thuis een HP Deskjet kleurenprinter. Deze hing vroeger aan mijn PC en dus nu aan mijn Mac. Natuurlijk verwacht je dat mijn vriendin, die op haar Windows-portable werkt, ook kan afdrukken op de printer over het (draadloos) netwerk. Volgens Apple hoef je daarvoor enkel ‘Printer Sharing’ te activeren in je network-settings. Wat ze er met moeite, of zelfs helemaal niet bij vertellen is dat Windows-gebruikers deze gedeelde printer enkel kunnen gebruiken indien ze er Postscript opdrachten naar versturen. Postscript? Op Windows? En dan nog naar een inktjet? Het heeft me een avond gekost vooraleer ik een oplossing vond op Macosxhints.com. En die oplossing diende zich niet aan in de vorm van een knap staaltje gebruiksvriendelijkheid waar Apple zo graag mee uitpakt. Ik moest er zelfs de UNIX-terminal voor gebruiken om enkele diep verborgen systeemeigenschappen mee aan te passen. Dat is echt, echt fout!

Conclusie

Misschien kreeg je na het lezen van deze reeks klachten een verkeerde indruk. Vergis je niet! Ik ben erg gelukkig met mijn Powermac. Ik kan een Windows-gebruiker echt niet met woorden overtuigen van de kracht die ik ervaar als ik met OS X werk. Je moet het voelen om het te geloven. Ik mis Windows voor geen haar. Ik zeg alleen dat de marketing van Apple misleidend is (nouja, dat is alle marketing uiteindelijk). Een switch is lastig, naar om het even welk besturingssysteem. Je hebt heel wat tijd nodig om te acclimatiseren en je botst gegarandeerd op onvoorziene problemen. Apple of geen Apple.