Poetcast

Geschreven op Thursday, January 27th, 2005 om 18:02

Vandaag, Gedichtendag in deze Nederlandstalige hoek van Europa, en er is niemand die een podcast met poëzie opstart? Komaan, dat kan beter!

Is er iemand met de tijd, de goesting en de bandbreedte om zich hier even mee bezig te houden? Een podcast (of beter poetcast) opzetten waar iedereen aan kan meebouwen door af en toe een zelf ingesproken lievelingsgedicht voor te dragen. Ik ben in ieder geval kandidaat (Elsschot en Achterberg madness). Anyone?

Glenn Gould aan de piano

Geschreven op Tuesday, September 21st, 2004 om 18:53

In de catacomben van een van mijn harde schijven heb ik dit korte, doch intrigerende videofragment (16Mb, Mpg) teruggevonden van de jonge Glenn Gould (1932 - 1982) aan de piano. Geen flauw idee waar het vandaan komt, maar ik vond het toch de moeite om hier eens te posten.

God’s away on business

Geschreven op Wednesday, September 1st, 2004 om 18:51

Een mens loopt al te gemakkelijk in cirkels. Daarom zijn vrienden met goede smaak zo belangrijk: ze openen je af en toe de ogen door je de weg te wijzen naar nieuwe of voorheen verhulde paden.

Ik ben 25 jaar en ik ontdek voor het eerst Tom Waits — dankzij een iPod en Kpi, die me beiden vergezelden op weg naar de Zuidelijke Alpen twee weken geleden. Hoe is deze kerel er in godsnaam in geslaagd zich mijn hele leven schuil te houden? In ieder geval is er nu geen ontsnappen meer aan: ik verslind hem aan een razend tempo. Tot er niets meer van overblijft. Dat komt ervan als je mij heimelijk besluipt om dan onverwacht een mokerslag uit te delen.

“Waits gives this world its vibrant, dirty life with a voice that’s like no other, an amazing roar, like a waterfall of hard sharp stones. It’s the collective voice of all the world’s perverts and degenerates. It’s the sound of the shifting, unruly chaos that lurks beneath the plastic, smoothed out surface of American life.” — Jesse Ashlock

Muzieknacht

Geschreven op Sunday, July 11th, 2004 om 22:52

Het was gisterenavond weer gezelligheid troef in hartje Ename. De kleine dorpskern was voor de gelegenheid volledig autovrij gemaakt. In en rond het historisch museum en de eeuwenoude St. Laurentiuskerk brandden honderden kaarsjes. Dit jaar was het thema van de Museumnacht ‘muziek’. Vanuit ons slaapkamerraam konden we genieten van een groepje jonge muzikanten die de tot nu toe met de meest originele opstelling voor de dag zijn gekomen die ik ooit gezien het: de Boomfanfare (zie foto).

Maar het hoogtepunt van de avond had de organisatie tot op het laatste bewaard. In de gerestaureerde kerk werden de bewoners getrakteerd op een prachtige selectie werken uit de Europese polyfonie, live gebracht door het Oost-Vlaamse Forlana Consort, onder leiding van Wouter Bossaer. Ik ga er niet te veel woorden aan vuilmaken — ik vermoed dat ik het überhaupt toch nooit uitgelegd krijg — maar laten we zeggen dat ik voor een klein uurtje de gelukkigste mens op aarde was toen de acht stemmen van dit gezelschap hun ding deden. De uitvoering was feilloos, de klankkleur van de locatie uitzonderlijk en de muziek zelf niet van deze wereld.

Toen ze uiteindelijk zwegen en iedereen vervolgens als gek stond te applaudisseren, had ik zin om elk van hen innig te omhelzen en te bedanken voor wat ze me hadden gegeven. Maar behalve het vermoeden dat dergelijk gedrag hoogst ongebruikelijk, om niet te zeggen volstrekt ongepast zou geweest zijn, realiseerde ik me op dat zelfde moment ook, dat voor wat ik net gehoord had, ik niet één of meerdere mensen moest bedanken, maar een ongrijpbare, etherische of bijna goddelijke kracht die hun stemmen samen had gebundeld tot iets wat hen zelf tegelijkertijd had overstegen. Net zoals één mier niet verantwoordelijk geacht kan worden voor het schijnbare intelligente handelen van haar kolonie.

Muziek wordt geschreven door mensen, uitgevoerd door mensen, maar wat ze veroorzaakt of tot stand brengt, ontaardt heel af en toe in iets niet-menselijk. Iets dat meer is dan wij samen. Muziek is het beste wat de mensheid ooit heeft voortgebracht. Dat is mijn overtuiging.

Hieronder staat het volledige programma van het Forlana Consort (op het bisnummer na):

• Respice in me – Philippe Rogier (1561-1596)
• O magnum mysterium – Tomas Luis de Victoria (1548-1611)
• O quam gloriosum – Jacob Vaet (1529-1567)
• Ad te, Domine – Philippe de Monte (1521-1603)
• Super flumina Babylonis – Philippe de Monte
• Stabat mater, deel X – Orlando de Lassus (1532-1594)
• Te lucis ante terminum – Thomas Tallis (1505-1585)
• Lamentation – Hyeronimus Vinders (1510-1550)
• O Jesu Christe – Jacquet de Berchem (1505-1585)
• Proch dolor – Josquin Desprez (1440-1521)
• Ite missa est – anon. (uit mis van Doornik, 1340-1350)