Just sitting around

Geschreven op Saturday, December 7th, 2002 om 13:50

Vandaag heb ik geen poot uitgestoken. Geen zin om te surfen, geen zin in een film, geen zin om eens buiten te komen. Wel, behalve vanmiddag toen ik mij een nieuwe cordless mouse met 34 instelbare knoppen moest halen omdat mijn oude beestje deze morgen de geest had gegeven. Ik heb vandaag echter geen zin om al die knopjes in te stellen. Al mijn hopes zijn op morgen gericht! Een vrieszonnetje in een open hemel: dat zie ik wel zitten. Vroeg uit de veren en wat vogeltjes gaan spotten en dan heerlijk met een rode neus en verkleumde handen wat chocoladekoeken aanvallen! Ahh…

Zoals u, trouwe lezer(s), ongetwijfeld niet gemerkt heeft, heb ik de originele structuur van deze weblog geheel op zijn kop gezet. Deze pagina was in het begin opgebouwd met css-blocks, maar zowat elke browser interpreteerde die anders. Het was niet om aan te zien, zelfs niet met de aanpassingen volgens de Box Model Hack van Tantek çelik. Bovendien ‘viel’ het menu aan de rechterkant naar beneden als het browservenster te klein was. It’s back to good old tables, wat mij betreft!

Vanavond is Chief Inspector Barnaby terug op Canvas. Move aside Morse!

Rush hour

Geschreven op Friday, December 6th, 2002 om 7:50

Zo, deze ochtend in één soepele beweging de pdf’s gemaakt van de cijfers van Artwork Systems, 20 badges opgemaakt voor de persvoorstelling en 20 bundels van het jaarrapport afgedrukt. Nog de cijfers op de site geplaatst voor de nieuwsgarende beleggers en even later stond de meute journalisten van onder andere de FET en L’Echo aan de deur om hun exemplaar in te kijken. Hehe … (d.i. “hehe” zoals in “gelukkig is er zoiets als deo en kan ik goed tegen een halve week weinig slaap”). De daaropvolgende slideshow-presentatie ging wel de mist in, maar daar zit ik — voor één keer — voor niets tussen.

Ik ben de laatste dagen zowat van de wereld afgesloten geweest en heb daarom weinig nieuws te vertellen. Gisteren wel nog het eerste deel van de vierdelige serie ‘Sahara’ van globetrotter Michael Palin gezien. Fascinerend!

Run Alias, run!

Geschreven op Tuesday, December 3rd, 2002 om 12:07

Gisterennacht zag ik nog een reportage over Hugh Herr op National Geographic. Deze man is al heel zijn leven bezeten van rotsklimmen. Op een expeditie in de hoogste en koudste bergketen van Noord-Amerika liep hij verloren met zijn vriend. Bij temperaturen van minder dan -30° wist hij toch te overleven door zich in te graven onder een rots. Hij werd gered, maar het kostte hem zijn twee onderbenen (‘frostbite’). Gedaan met klimmen, zou iedereen denken, en voor de rest van een leven in een rolstoeleke. Niet voor Hugh! Hij ontwikkelde eigen prothesen voor de ‘verticale wereld’ en nog geen jaar later kon hij hiermee opnieuw klimmen, zelfs beter dan voor zijn ongeluk! Nu kan hij moeilijke stukken overbruggen die voor een gewone klimmer onhaalbaar zijn. Hugh bedacht dat hij zich helemaal niet hoefde te houden aan de ‘normale’ lengte van onderbenen. Zo ontwikkelde hij een volledige set, lange en korte, klimprothesen. Geweldig niet?

Begin volgend jaar verhuist de marketingafdeling van AWS van de derde verdieping in het Handelsdoccentrum op het het Stapelplein naar het tweede. Wij nemen dan de plaats in van de mensen van Alias Wavefront die daar enkele kantoren hadden. Vorige week hebben ze de boel ontruimd. Nouja, ontruimd… Wat daar allemaal is achtergebleven!! Volledige computers, verschillende vette 19” schermen, hubs, routers en switchen, méééters kabel, half gevulde kasten, bureau’s, een doos met van die mooie glazen awards voor hun verkopers, manuals, vaktijdschriften; zelfs hun eigen — peperdure — software hebben ze laten slingeren mét hardware-beveiligingen!

Hun vertrek heeft alles weg van een exodus uit Egypte: sneller kon gewoon niet. Er zit toch geen asbest in de miuren? Anyway, het is de taak van onze sysadmin om alles te sorteren… the lucky bastard. Ik heb vandaag, heel onschuldig, een leuke poster van Maya meegepikt.