Switcher Koopgids

Saturday, January 15th, 2005 | Tags: apple

De laatste dagen hoor ik van verschillende mensen dat ze de nieuwe Mac mini ernstig overwegen als vervanger van hun huidige Windows PC. Uitstekend! Maar ik moet er hen telkens bijvertellen dat ze beide standaardconfiguraties van de mini beter links laten liggen. Standaard krijg je maar 256Mb intern geheugen: dat is belachelijk weinig en een hypotheek op je aanstaande OS X beleving. Helaas jagen kleine aanpassingen de prijs serieus de hoogte in. Tussen haakjes: de Mac mini is in Europa überhaupt al een pak duurder dan in de VS. Dat zou iets met ons belastingsstelsel te maken hebben, las ik in een reactie op de weblog van De Standaard.

Je werkt momenteel op een Windows PC met scherm, muis, toetsenbord enzovoort. Je wil een Mac voor zo weinig mogelijk geld, en liefst zodat je alle bestaande randapparatuur (incl. scherm) kan behouden. Dan heb je twee keuzes: de Mac mini of een single Power Mac G5. Heb je een computer enkel nodig voor digitale foto’s, email, internet, Office en Photoshop, kies voor de Mac mini. Speel je games, werk je veel met video en staat de volledige softwarestal van Adobe meestal tegelijkertijd open voor het zwaardere DTP werk, neem dan de Power Mac. Ikzelf werk met een dual Power Mac, en eerlijk gezegd heb ik die tweede processor nog niet vaak écht nodig gehad.

Hieronder zie je wat beide configuraties kosten, als je het standaardgeheugen verdubbelt (een Gig zou eigelijk nog beter zijn) en — in het geval van de Mac mini — een Apple keyboard erbij neemt (dat heb je echt nodig, trust me). Een pak meer dan de prijzen die de Apple Store afficheert, maar toch niet onoverkomelijk, niet?

Keep in mind: het geheugen van beide machines is achteraf wel gemakkelijk te updaten. In het geval van de Mac mini is het trouwens een van de weinige zaken waarbij dat het geval is. Eén ding is zeker: je zal in de wolken zijn van je nieuwe aanwinst, welke configuratie je ook kiest. Welcome to the club!

What a ride!

Tuesday, January 11th, 2005 | Tags: apple

De jaarlijkse hoogmis van Apple tijdens WWDC Macworld in California was deze avond life te volgen via een stroom korte tekstberichtjes op verschillende websites, waaronder die van Veerle. Deze keer was het echt raak! De toekomst ziet er meer dan ooit rooskleurig uit voor het Mac-universum.

Ik ben al lang geen referentie meer als het er op aankomt correct advies in te winnen voor de aanschaf van een nieuwe computer. Mijn bovenkamer werd volledig schoongespoeld: ik ben een Apple volgeling en daarmee is de kous af. Zelfs al verkocht dit bedrijf uit Cupertino enkel nog lege, witte schoendozen met hun logo op, dan nog zou ik maar moeilijk van het pad afwijken. Ik weet het, het is triestig.

Over witte schoendozen gesproken: de splinternieuwe Mac mini is volgens mij een schot in de roos! De aaibaarheidsfactor van dit kleinood is fenomenaal hoog. Ik moet me inhouden om er geen halve scheepsvloot van te bestellen voor vrienden, kennissen en familie.

Voor een slordige 600 euro haal je een computer in huis waar je voor lange tijd heel veel plezier aan kunt beleven — zonder zorgen! Het enige wat het succes van deze nieuwe Mac in de weg staat, is onwetendheid. Spread the message: Mac mini staat voor…

• superkleine, ultrastille computer
• het beste besturingssysteem ter wereld
• veiligheid (geen virussen, malware)
• ideaal voor internet, email, schoolwerk, DTP …
• digitale fotografie (niet te vergelijken met Windows)
• digitale muziek (maken én luisteren)

Persoonlijk kijk ik nog het meest uit naar iWork: een eigen Office-suite voor de Mac (of toch het begin ervan). Dit overtreft mijn stoutste dromen! Het wordt tijd dat iemand eens nieuw licht werpt op kantoorapplicaties, en wie is daarvoor beter geschikt dan Apple?

Microsoft Office, zowel op PC als Mac, moet het de laatste jaren eerder hebben van overbodige toeters en bellen dan van échte vernieuwingen. Bovendien draait geen enkele Microsoft applicatie vlotjes op Mac OS X. Je voelt dat de onderliggende code oud en/of slecht geport is: de programma’s nemen een loopje met de algemeen geldende richtlijnen van de OS X interface, ze haperen regelmatig en verbruiken veel systeemkracht. Geef Apple nog twee jaar, en ik voorspel dat mensen gaan switchen van Windows naar Mac, enkel en alleen voor iWork.

Voor meer nieuwigheden (iPhoto heerst!): hup naar Apple of hup naar Veerle voor een chronologisch overzicht van deze magische avond.

UPDATE: Check out de Tiger Tour: filmpjes om de vingers bij af te likken!

Mail crasht Mail

Friday, January 7th, 2005 | Tags: apple

Vandaag ontving ik een mailtje met een corrupt pdf-bestand van een collega. Mail, het standaard email programma voor OS X, crashte volledig. Een Force quit (kill voor de techies) was de enige uitweg. Nu was het probleem dat die mail, nadat ik het programma had heropgestart, nog steeds in mijn inbox zat, ongelezen. Van zodra ik hem aanklikte om te verwijderen, had ik het weer zitten. Wat nu?

Hou je vast. It’s ugly:

1. Sluit Mail
2. Ga naar de map ‘Mail’ in de Library van je User-folder. Bij mij is dat /Users/fre/Library/Mail/.
3. Zoek de map met de naam van je emailaccount waar de corrupte mail zich bevindt (bv. ../Mail/POP-account@in.telenet.be/)
4. Klik met de rechtermuisknop op het icoon van INBOX.mbox en kies voor ‘Show Package Contents’. Er zal een verborgen mapje openen met de inhoud ervan.
5. Open het bestand mbox in een teksteditor zoals SubEthaEdit. Je zal alle mails uit je inbox in leesbare tekst herkennen. Nu komt het er gewoon op aan van de corrupte mail op te sporen en het bijhorende attachment (te herkennen aan de blok rare tekens) te selecteren en te verwijderen. Bewaar het bestand.
6. Herstart Mail. Alle mails uit je inbox zullen als ongelezen verschijnen. De corrupte email kan je nu — zonder bijlage weliswaar — alsnog lezen.

Extra noot: Nadat ik via webmail het 14Kb kleine onding toch op mijn harde schijf had gekregen, bleek uiteindelijk dat het hele systeem bleef hangen als ik de file alleen nog maar durfde aan te raken. Dat is overigens niet zo bijzonder: er zijn wel meerdere manieren om Finder volledig lam te leggen. Open eens een zipje met 1000 foto’s op je desktop bijvoorbeeld… Gelukkig is er dan nog zoiets als good old Terminal (rm * ~/Desktop/).

UPDATE: Op het domme gezicht past de gebalde vuist. Lees de comment van Kasper. Dammit…

Tijger fetisjisme

Sunday, December 12th, 2004 | Tags: apple

Hij zal minstens nog een half jaar op zich laten wachten, maar ik lig er nu al van wakker: Tiger nadert!

‘Tiger’ is het koosnaampje voor de vierde editie van het op UNIX gebaseerde besturingssyteem voor Macintosh, waar Steve Jobs eerder dit jaar een tipje van de sluier van heeft opgelicht. Tiger is revolutionair: het zal (technisch gezien) alle nog resterende (?) concurrentie op deze wereldbol gewoon wegblazen. En ik heb het niet alleen over de uitbundige eye candy die het besturingssysteem zo typeert: blader gewoon eens door de specificaties (PDF, 1Mb) die werden verdeeld onder ontwikkelaars. Een aantal zaken waar Apple aan werkt, zijn allesbehalve evident en breken in alle opzichten met bestaande vastgeroeste ideeën over hoe een besturingssysteem er moet uitzien: 64-bit, resolutie-onafhankelijke interfaces, bestandsbeheer via meta-data (pas verwacht voor Windows-gebruikers tegen 2008), SQL databases voor applicaties, WYSIWIG scripting met Pipeline, ACL’s,… de lijst is eindeloos.

De twee features die mij persoonlijk het meeste aanspreken zijn Spotlight en Dashboard, niet toevallig de meest ‘zichtbare’ vernieuwingen van Mac OS X ;-)

Spotlight is een desktop search tool, zoals Google Desktop dat is voor Windows, maar dan met twee zeer grote verschillen. Spotlight maakt geen gebruik van een cache (die per definitie altijd verouderd is) maar indexeert automatisch alles wat reilt en zeilt op je harde schijf. Ten tweede kan elke programmeur met zijn applicatie inhaken op Spotlight, zodat het besturingssyteem in principe alle bestandstypen van kop tot teen zal kunnen doorlichten. Google Desktop daarentegen werkt bijvoorbeeld enkel met Outlook Express en Internet Explorer, wat de bruikbaarheid ervan toch enigszins beperkt in deze prille Microsoft-exodus tijden. Misschien geen echte ‘feature’, maar wel erg spectaculair: Spotlights’ gevonden resultaten flitsen al op het scherm nog voor je een zoekterm volledig hebt kunnen intikken (het gaat hier voor de duidelijkheid om een zoekopdracht in de inhoud van tientallen gigabytes bestanden).

Dan is er Dashboard: een nieuwe ‘laag’ voor Mac OS X die je te voorschijn tovert met de F12-toets, waar allerlei mini-tooltjes en programmaatjes hun thuis vinden. Denk maar aan post-its, een rekenmachientje, een beurstracker, een weerbericht, een afstandsbediening voor iTunes, etc… Die tooltjes (’widgets’) bestaan uit een combinatie van standaard HTML, CSS en Javascript, waardoor elke webdesigner zich tot een wannabe-programmeur kan ontplooien. Apple heeft vorige week voor de tweede keer een wedstrijd uitgeschreven voor haar geabonneerde developers voor wie met de leukste of handigste widget komt aandraven. De eerste keer won Michael Robinette met zijn WikityWidget, een mini wiki voor je computer. Op mijn persoonlijk todo-lijstje staat alvast een post-to-nucleus-widget. Oh ja, het ripple-effect al gezien?

Good times ahead dus voor Mac-zeloten en toekomstige Windows/(Linux) afvalligen. Het is een heerlijk gevoel om op de eerste rij te zitten van de wonderbaarlijke technologische evolutie. In de naam van Apple, in de naam van Steve, Amen.