Drie dagen Vogezen

Friday, December 31st, 2004 | Tags: reisverhalen

Sinds gisterenavond terug van een behoorlijk fikse wandeling met tent en slaapzak in de Vogezen, hier nog geen 500km vandaan. Reisgenoot kpi en ikzelf hadden losjes een mooie lus uitgestippeld in de bosrijke omgeving van de Hohneck (1363m) en de Tanet (1292m).

Dinsdag, 28 december 2004

Dinsdag vertrokken uit Gent om 6.30u. Al in Wallonië kwamen we de eerste sneeuw tegen. De wegen lagen er verschrikkelijk bij: zowel in België, Luxemburg als in Frankrijk tot en met onze bestemming. Hier en daar zagen we een auto of een vrachtwagen sierlijk van de baan glijden. Helaas had al dat spektakel ook zijn impakt op onze gemiddelde reissnelheid: 60km/uur! Tegen 15.30u parkeerden we uiteindelijk onze wagen op Col de la Schlucht (1135m). Ter plaatse was een bescheiden sneeuwstormpje aan de gang: ijzige wind, stofsneeuw en veel mist. We hadden nog ongeveer een uurtje om een slaapplaats te vinden voor de zon zou ondergaan. Na 2km stappen vonden we een ideaal verdoken plekje voor onze tent nabij ‘Le Haut Fourneau’ op de kam waar de GR 5 langsloopt. Nog gauw een Balisto en een slok wiskey whisky en de slaapzak in. Toen voor de kleintjes Tik-Tak begon, lagen wij al te dromen.

Woensdag, 29 december 2004

Woensdagochtend. Het was de hele nacht blijven sneeuwen. De tent lag gebukt onder een dikke witte laag (note to self: sneeuw pas van de tent schudden nadat slaapzak en matje zijn opgeborgen). Er lag nu wel erg veel sneeuw, veel meer dan we hadden voorzien. Op sommige plaatsen zouden we vandaag tot ons middel wegzakken. Ploeteren door een meter sneeuw zonder sneeuwraketten schiet echt niet op. Maar dat maakte het er achteraf gezien eigenlijk alleen maar leuker op. In totaal legden we vandaag een 8-tal kilometer af. Op de top van de Tanet (32 U 354935 5327418) waren de omstandigheden behoorlijk ruig: snoeiharde wind, vriestemperaturen, mist, slecht begaanbaar terrein over rotsen en een pad waarvan we inmiddels al een hele tijd niet meer wisten waar het precies lag. Echt fun dus! Onmiddellijk na het Tanet-inferno doken we een wit toverbos in waar de rust in onze zielen terugkeerde tot we ons aan de bevroren oevers van het Lac Vert bevonden. We aten wat (voornamelijk worst, worst en worst met worst). Later op de dag kruisten we als twee zonderlingen met een grote rugzak een aantal commerciële skipistes. We lieten ons evenwel verleiden tot een koele pint in een berghut: dat hadden we wel verdiend. Met een prachtige plaats voor de tent konden we tegen 16.00u de dag tevreden afsluiten.

Donderdag, 30 december 2004

Donderdag zijn we veel te lang blijven liggen (bijzonder slechte nacht gehad, bijna gevochten ;-). De hemel was helemaal opgeklaard. We genoten van een typisch trekkers-ontbijt in een levende kerstkaart. Prachtig! We hadden niet zo veel kilometers meer af te leggen, dus we besloten het op het gemak te doen langsheen een aantal alternatieve routes. Eén daarvan, langsheen de Hirchsteine-kloof was verbluffend mooi en maagdelijk onbetreden in dit seizoen waardoor we ons een beetje als ontdekkingsreizigers gingen voelen (al moesten we dan wel de aangelegde staalkabel wegdenken). Vlakbij de Col de la Schlucht vanop de Spitzenfels (32 U 353427 5325350) trakteerden we onszelf op een laatste slok ‘bergwater’ (whisky dus… het water was echt wel op nu!) waar we van een mooi uitzicht konden genieten op de Hohneck en de omliggende heuvels. We vermoedden zelfs helemaal in de verte de toppen van het Jura gebergte te kunnen bespeuren, al zou ons dat iemand moeten kunnen bevestigen.

Na Afloop…

Zeer geslaagde twee- of driedaagse wintertocht! Kijk nog eens naar de fotootjes, voor wie zin heeft. Nu ga ik eten, lekker eten. Prettig nieuwjaar.