In de muziek van Bojan Z. hoor je invloeden van grote namen uit de klassieke wereld zoals Kodaly en Bartok, landsgenoten van hem die honderd jaar eerder leefden. Hij geeft dat zelf ook toe op zijn website. En Keith Jarrett, die heeft te veel naar Erik Satie geluisterd als ie klein was. Maar dat is niet meer dan normaal. Alles is immers gebaseerd op alles. Daarom is het ene ook niet slechter dan het andere, maar het is niettemin belangrijk van ‘the big picture’ altijd in het oog te houden.

De klassieke muziek van de 14e tot de 20e eeuw blijft mijn heimat, om het zo uit te drukken. Ik denk niet dat ik me ooit écht thuis zal voelen in verre Jazzlanden. Ik heb het al moeilijk met ‘A Kind of Blue’ van Miles bijvoorbeeld en van onze eigen Tielemans moet ik ook niet al veel hebben. Ja, en natuurlijk geniet ik van Norah Jones of, ook onlangs ontdekt dankzij u, Diana Krall, maar dat noem ik dan ook geen ‘jazz’ maar ‘jazzy pop’, zie je? Het ene draaien ze op Studio Brussel, het andere op Klara. Met de term ‘jazz’ kan een mens even onduidelijk overkomen als met ‘electronische muziek’. Vandaar dat ik ook bewust ‘klassieke jazz’ gebruikte in mijn artikeltje.